In de kunstinstallatie Latent Space werkt de spiegel als de retina in ons oog en vertaalt jouw blik naar impulsen die zich verplaatsen naar het brein. In deze tussenruimte, de Latent Space, is waar de nieuwe verbindingen ontstaan. Hier spreken AI-agenten met elkaar, niet als programmeurs, maar als observatoren, over hoe je oog je eigen spiegelbeeld aftast. Ze lezen jouw blik als een neurologisch patroon, in ritme, richting, focus, verstrooiing. Het omschrijft jouw blik als een taal. Jouw ogen zien als een lens. Jouw aandacht, als een spiegel, vormt een digitale reflectie. Een gesprek tussen jou en jouw digitale evenbeeld door de ogen van het algoritme.