Brabant C strengthens and enhances Brabant's art and cultural offerings, thereby creating national and international appeal of Brabant.
fafafa faa faffa faa
meer over Brabant C

Het verdriet van carnaval

© Jan Banning
partner:
Stichting het Kader
  • website
  • fase
    in ontwikkeling
  • Financieringsvorm:
    Subsidie
  • datum toekenning:
    26 januari 2021
  • investering:
    € 44.500,-
  • Type project:
    ontwikkel project
  • locatie:
    's-Hertogenbosch
  • totale begroting:
    € 148.531,-

Op zoek naar de ziel van de carnavalsvierder

In het project Het Verdriet Van Carnaval gaan filmmaker Frank van Osch (‘s-Hertogenbosch, documentairemaker sinds 1989) en fotograaf Jan Banning (Utrecht, o.a. Zilveren Camera in 2011 en 2017) op zoek naar de ziel van de carnavalsvierder en zijn of haar verdriet omdat het volksfeest in 2021 vanwege corona niet doorging.

Het project bestaat uit een tentoonstelling met 15 foto’s, een documentaire in twee versies (een korte van 20 minuten die in februari 2021, met carnaval, uitkomt en een van 55 minuten die begin 2022 verschijnt) én live filmmuziekuitvoeringen (nieuwe composities) door Brabantse blaasorkesten.

Over het verdriet van carnaval
Documentaire over de ziel van dit prachtige volksfeest. En over de tranen, omdat het in 2021 niet doorging.

Frank van Osch portretteert doorgewinterde carnavalsvierders in Den Bosch, Tegelen en Groenlo. Fotograaf Jan Banning maakt indrukwekkende foto’s. Het wordt een sobere film, want er zullen geen feestende massa’s zijn. Enkel lege straten, halfvolle glazen en prachtige verhalen…

Dit voorjaar zonden Omroep Brabant en Omroep MAX een 20 minuten durend ‘voorproefje’ uit, Het verdriet van Oeteldonk. Die film kan je hier bekijken.


A World To Shape

Dave
partner:
Stg. Movie Scenes
  • website
  • fase
    in ontwikkeling
  • Financieringsvorm:
    Subsidie + lening
  • social:
  • datum toekenning:
    07 januari 2021
  • investering:
    € 65.000
  • Type project:
    internationaal project
  • totale begroting:
    € 216.822

Documentaire over twee bevlogen Dutch designers

Elbe Stevens Films produceert na het succes van It’s Dutch Design (2019) een nieuwe documentaire over twee bevlogen Dutch designers: Dave Hakkens en Nienke Hoogvliet. Zij willen met hun ideeën en producten de wereld verbeteren. In hoeverre is hun ambitie haalbaar in een wereld waarin de milieuproblemen zo groot zijn dat een meerderheid van de mensen de moed verliest? Dragen zij de last van de wereld op hun schouders of voelen ze zich juist verlicht om iedereen wakker te schudden?

De documentaire heeft als titel A WORLD TO SHAPE en wordt geregisseerd door Ton van Zantvoort, in co-productie met de AVROTROS voor het programma Close Up. Tevens is er een plan voor een tournee door Nederland i.s.m. diverse culturele partners en wordt er een internationale festivalstrategie ontwikkeld.

Over de documentaire
De documentaire neemt je mee in de creatieve vindingrijkheid van twee inspiratievolle Dutch designers: Dave Hakkens en Nienke Hoogvliet. Het zijn anders denkende mensen die ieder op een eigen wijze de wereld proberen te verbeteren. Waar veel mensen problemen zien, zien zij oplossingen. Soms klein, soms immens groot. Hoe zien zij de wereld en hoe denken zij met hun design die wereld beter te kunnen maken? Wat beweegt hen? Hoe realistisch zijn die ambities?

De missie van Nienke is om de op een na meest vervuilende industrie ter wereld -de kledingindustrie- te verduurzamen. Ze heeft hiervoor allerlei innovatieve ideeën bedacht. Van garen gemaakt van duurzaam zeewier, tot het verven van kleding met helende kruiden in plaats van giftige chemicaliën. Nienke voelt zich verantwoordelijk voor de wereld. Ze draagt de last van de wereld op haar schouders.

Nienke Hoogvliet
Nienke Hoogvliet

Dave zijn missie is niet minder groots: in zijn project Kamp zet hij een gemeenschap op waarin een levensstijl met een minimale carbon footprint het doel is. Dit bouwt hij van scratch af aan op, in Portugal waar hij negen hectare land heeft gekocht. Hij maakt een blauwdruk voor een nieuwe samenleving en deelt alles online, zodat iedereen het kan overnemen en verbeteren en het systeem wereldwijd toepasbaar is. Hij is een ontwerper, uitvinder, activist, vlogger, machinebouwer en de problemen waar de wereld zo vol van is, zijn voor hem juist voeding.

Dave en Nienke denken compleet out of the box, buiten onze vastgeroeste denkpatronen en systemen die vaak door geld en schijnzekerheid gedreven worden. Aanvankelijk lijkt de haalbaarheid van hun doel nog ver weg.

Het design van Dave en Nienke speelt een belangrijke rol in de hele film. We zien hoe een nieuw ontwerp tot stand komt en ook het eerder gerealiseerde werk van Dave en Nienke wordt op een natuurlijke wijze door de film heen verweven. De grote vraagstukken waar ze aan werken, worden middels hun werk op een kleine en begrijpelijke wijze inzichtelijk gemaakt. Hun visie en oplossingen komen immers tot uiting in hun werk en werken hierdoor als visual evidence. Het één kan niet zonder het ander en het vult elkaar perfect aan.

Het werk plaatst de personages in perspectief en zorgt dat we steeds meer een gelaagd beeld van ze krijgen. Waar men aanvankelijk nog kon denken dat het toch een beetje dromers waren in hun eigen bubbel, zien we hoe ver hun werk rijkt en dat het wereldwijd impact heeft. Noem ze naïef of dromers, maar hun visie, passie en daadkracht is aanstekelijk. Het werkt inspirerend. Zou het ze lukken om hun droom te realiseren? Misschien niet nu, maar over tien jaar? Kunnen we met de juiste mentaliteit en samen misschien toch de wereld veranderen?

Over Elbe Stevens Films
Elbe Stevens Films is een film- en mediabedrijf van Floor Krooi en Elbe Stevens. Krooi en Stevens hebben zich toegelegd op het produceren van hoogwaardige producties, vaak met internationaal bereik. De ligging in Maastricht, het hart van Europa, is dan ook niet toevallig. In deze tijd wordt het publiek van elke mediaproductie steeds specifieker. Daarom is het van belang om bij aanvang zorgvuldig te definiëren voor wie de productie wordt gemaakt en welke distributiecampagne gevoerd dient te worden. Elbe Stevens Films onderscheidt zich door de beschikking over een kernteam dat bij elk project meedenkt van ontwikkelfase tot distributie. Bij elke productie let het bedrijf scherp op de balans tussen de inhoudelijke en de zakelijke kant zodat plannen die in ontwikkeling worden genomen bijna altijd het levenslicht zien.

Vimeo Elbe Stevens


Sex Sells

partner:
Stichting Film & Animatie Studio Nova
  • fase
    in ontwikkeling
  • Financieringsvorm:
    Subsidie
  • datum toekenning:
    13 oktober 2020
  • investering:
    € 17.500,-
  • Type project:
    ontwikkel project
  • totale begroting:
    € 60.000,-

Film over escortdame in coronatijd

Sex Sells is een korte fictiefilm (20 minuten) die wordt geproduceerd onder de vlag van de Covid Lockdown regeling van het Nederlands Filmfonds. Het is een tragikomedie over een escort-dame, die na de lockdown weer aan het werk gaat. Ze is tijdens de quarantaineperiode in zware financiële moeilijkheden geraakt en probeert nu haar zelfstandigheid weer terug te krijgen. Tijdens een bezoek aan een bijzondere klant komt ze er echter pijnlijk achter dat dit niet zo makkelijk gaat zijn als ze had gedacht. Dit project wordt ingediend in het kader van de corona maatregelen.

Over Studio Nova
Stichting Film & Animatie Studio Nova in Tilburg, de locatie van waaruit de film wordt geproduceerd, heeft als doelstelling om een bijdrage te leveren aan de emancipatie van de Brabantse filmwereld. Dit houdt in dat we ons hard maken om films die in Brabant worden gemaakt ook (inter)nationaal zichtbaar te maken. Met dit project springen we in op de kans die de Lockdown Cinema aanvraagronde bij het Filmfonds heeft geboden. Zo laten we zien dat we beschikken over de juiste dosis cultureel ondernemerschap. Het filmlandschap ligt op dit moment braak en er zijn ontzettend weinig kansen om fictie te kunnen maken.

 


True Matter Exhibition

partner:
Dutch Invertuals Academy

Wat doet er echt toe?

Dutch Invertuals Academy is een programma van 6 weken waarin ons netwerk van designprofessionals digitaal lesgeeft aan internationale ‘young design professionals’, binnen een vooraf vastgesteld thema. Dit jaar was dat thema ‘True Matter’: wat doet er echt toe? Deelnemers gingen op zoek naar materialen, verhalen, actualiteiten, tradities en ambachten in hun eigen omgeving om daarmee werk te creëren. De werken die voortkomen uit dit programma worden tijdens de Dutch Design Week tentoongesteld in een expositie en zijn ook digitaal te zien in de digitale versie van de expositie. Brabant C investeert in het ontwikkelen van de fysieke en digitale expositie.

TRUE MATTER

We staan te midden van een wereldwijde pauze, een global sabbatical. We blijven thuis zodat we geen fysiek contact hebben met anderen. We worden geconfronteerd met hoe onvanzelfsprekend onze gecreëerde werkelijkheid is, waarvan de razendsnelle verspreiding van het coronavirus een gevolg is. Een virus maakt geen onderscheid, maar behandelt iedereen gelijk, we zijn niet onaantastbaar. Het is tijd om onze gewoonten en patronen te herzien. Deze sabbatical maakt duidelijk dat we de tijd van ‘jagen’ – hebzucht, extreme globalisering, najagen van macht, uitputten van grondstoffen – achter ons moeten laten, en naar een nieuwe tijd moeten omschakelen. Een tijd van eenvoud, waarin aandacht is voor de aarde en onze lokale omgeving, op een hedendaagse manier.


Connecting The Dots

partner:
Stichting Glow
  • website
  • fase
    in ontwikkeling
  • Financieringsvorm:
    Subsidie
  • investering:
    €25.000,-
  • Type project:
    internationaal project
  • locatie:
    Eindhoven
  • totale begroting:
    €395.000,-

GLOW - Connecting the Dots

Van 12 november t/m 14 november 2020 was Eindhoven een levend, wereldwijd symbool zijn van verbinding, ontroering en hoop. Deze editie bracht GLOW één groot lichtkunstproject, waarin de stad het canvas was: Connecting the Dots.

OVER GLOW 2020
GLOW – Connecting the Dots was een grootstedelijk project, een wereldwijde livestream met drie centrale elementen. Ten eerste een zee van prachtige rode DOTS die door de stad zweefde. Met daarin 1.000 LED-aangedreven lampen, ontworpen door lichtkunstenaar Ivo Schoofs.

Daarnaast meer dan 20.000 lichtpuntjes gemaakt door inwoners uit de stad en inmiddels zelfs de hele wereld. Zij hingen hun eigen dot thuis voor het raam. Dit project stond onder leiding van ontwerper Hugo Vrijdag. De dots vormden tezamen een zee van metaforen waarop iedereen zijn gedachten over een persoon, een droom, een visie, een mening of een idee projecteerde.

Het derde element van dit unieke kunstwerk Connecting the Dots was de spectaculaire blauwe nachthemel – een blauwe koepelprojectie van de Finse lichtkunstenaar Kari Kola. Het vormde een warmblauwe deken om Eindhoven. Een diepblauwe deken die iedereen omarmt. Het resultaat was een prachtige blauwe lucht gespikkeld met vaste en zwevende rode stippen, die de stad van binnenuit verlichtte om een ​​onvergetelijke, ontroerende ervaring te creëren waar iedereen van kon genieten.

GLOW 2020 was een viering van licht, leven en verbinding. 


De kunstenaar als hoer

Red Light Orchestra - fotografie Jostijn Ligtvoet

Red Light Orchestra, fotografie Jostijn Ligtvoet Fotografie

Brabant C Scout Joy Arpots deelt zijn ervaringen en bevindingen over het culturele veld in Brabant en daarbuiten. Op 19 mei mochten de sekswerkers weer aan de slag, maar waarom blijft een goed geventileerde ruimte met een gecontroleerd toegangsbeleid dicht? Hoe reageert de culturele sector hierop en wat voor initiatieven ontstaan er in deze tijden van wrijving?

In de jaren tachtig van de vorige eeuw behaalde ik de titel van doctorandus, zowel in de filosofie als in de culturele antropologie. Mijn voornemen destijds was om te promoveren in beide wetenschappen. Dat liep anders, omdat ik voor het behalen van die academische graad (tegenwoordig ‘master’) bij wijze van cadeau mijn eerste baan aangeboden kreeg: programmeur van poppodium Doornroosje. Promoveren kon altijd nog wel eens, dacht ik. Maar het kwam er later nooit meer van. Ik rolde van de ene naar de andere baan in de culturele sector, en de wetenschap raakte gaandeweg uit zicht.

Sekswerkers weer aan de slag
Tot een week geleden. Op woensdag 19 mei mochten de sekswerkers weer aan de slag, maar de theaters, concertzalen en musea bleven dicht. Ik vond het vreemd en onbegrijpelijk dat goed geventileerde ruimtes met een gecontroleerd toegangsbeleid dicht blijven, terwijl je het één op één fysiek contact tussen sekswerker en klant wel toestaat.

”In alle artistieke voorstellingen gaven de spelers hun eer op voor geld, dat wil zeggen: ze prostitueerden zich, verkochten zich.”

Terwijl ik daar over nadacht, dook mijn studie culturele antropologie plots op. In 1984 schreef ik een kandidaatsscriptie met de titel ‘De Hoer Spelen’, een 126 pagina’s tellend literatuuronderzoek naar het verschijnsel prostitutie. Ik was op die titel gekomen na de ontdekking dat een hoer geen hoer is, maar een hoer speelt, de rol van hoer speelt. Dat geschiedt volgens strikte regels, codes en afspraken. Een essentieel kenmerk van de prostitutie is het geld, het ruilmiddel waarvoor de hoer zijn of haar lichaam beschikbaar stelt. Voor een afgesproken tijd geeft de hoer de eigen persoon prijs. Of zoals de Duitsers zeggen: ‘sich zu eigen geben’. De musicoloog Werner Danckert schrijft in zijn boek ‘Unehrliche Leute, die verfemten Berufe’ (1963) dat de uitdrukking ‘zich prostitueren’ in vroegere tijden een ruimere betekenis had: “In alle artistieke voorstellingen gaven de spelers hun eer op voor geld, dat wil zeggen: ze prostitueerden zich, verkochten zich.” In de late Middeleeuwen werden speellieden, jongleurs, toneelspelers, zangers, dansers, acrobaten, goochelaars als on-eerlijk bestempeld, omdat zij “der Gut für Ehre” namen. Aldus luidde de conclusie van mijn scriptie: “Een hoer is iemand die een toneelstuk speelt, die net doet alsof, iemand die iets nabootst of imiteert, die gevoelens en emoties oproept door ze te veinzen of te simuleren.”

Opzichtig nep
Een decennium later programmeerde ik behalve muziek ook toneel en dans. Na een voorstelling van Toneelgroep Amsterdam, dronk ik enkele glaasjes met Gerardjan Rijnders, artistiek leider van het gezelschap en regisseur van een hele reeks spraakmakende theaterproducties. Het gesprek ging over de kern van het acteren oftewel de essentie van het toneelspel. Het draaide uit op een welles-nietes-duel tussen ‘het diepste van jezelf laten zien’ en ‘zo goed mogelijk doen alsof’. De acteur brengt zijn publiek aan het huilen door te doen alsof hij iets heel ellendigs en verdrietigs meemaakt, maar na het slotapplaus is er weer de brede grijns, die glimlach die ons doet beseffen dat het niet echt was.

”Ik herinner me dat ik aan hem vroeg waarom hij eigenlijk nog nooit met porno-acteurs of hoeren had gewerkt.”

Of ik tijdens dat gesprek ook mijn scriptie ter sprake heb gebracht, weet ik niet meer. Maar ik herinner me wel dat ik aan Gerardjan vroeg waarom hij eigenlijk nog nooit met porno-acteurs of hoeren had gewerkt. Van naakt was de theatermaker immers niet vies, zijn voorstellingen waren doorspekt met fysieke lusten en seksuele uitspattingen. Maar wat de toeschouwer zag was niet echt, maar opzichtig nep. De piemels waren nooit stijf en ze gleden zeker niet in de acteurs en actrices. Op het kardinale moment werd de scene heel gewiekst aan het publieke zicht onttrokken. Waarom moest een acteur wel in staat zijn tranen te plengen, maar mocht er geen druppel sperma vloeien? Dat was bij porno-acteurs wel anders. Sterker nog, een man die niet in beeld klaarkomt, doet eenvoudigweg niet mee in die industrie. Gerardjan raakte opgewonden van het idee en de journaliste van De Volkskrant, die ook aan ons tafeltje zat, verzekerde hem zich te zullen houden aan zijn belofte voortaan te kiezen voor ‘the real thing’.`

Red Light Orchestra, fotografie Jostijn Ligtvoet Fotografie

The Red Light Orchestra
Bij mijn weten is het er in de toneelwereld nooit echt van gekomen, maar ik moest er afgelopen weekend wel aan denken toen Theaters Tilburg, net als alle schouwburgen en concertzalen al bijna een half jaar verplicht dicht, het Red Light Orchestra presenteerde. The Red Light Orchestra was een protestperformance, in samenwerking met het gezelschap Tilburg Cowboys en Fontys Hogeschool voor de Kunsten, voor de kracht van cultuur: 10 muziekwerkers, 10 paar gestreelde oren, 1 statement voor cultuur en verbeelding. Achter rood verlichte ramen speelde het orkest, buiten op straat te volgen, op veilige afstand. Het motto: kunst is geen vrijetijdsbesteding, het is een workout voor de verkrampte geest. Voor 1 avond was Theaters Tilburg een bordeel en speelden de muzikanten als heuse sekswerkers.

Ingeschreven als sekswerker
Een protestactie was er deze week ook van de Nijmeegse kunstenaar/vormgever Jac Splinter. Splinter schreef zich afgelopen week bij de Kamer van Koophandel officieel in als sekswerker. En hij roept andere kunstenaars op dat ook te doen. Op het visitekaartje van de kunstenaar staat nu ‘Sekswerker’ met als toevoeging ‘geeft ook glas-in-lood-les’. Met daarnaast een schilderij waarop hij naakt staat afgebeeld. En de KvK-code 9609, die staat voor ‘Overige Dienstverlening’.

Splinter heeft zijn atelier in de Vasim, een voormalige kunstzijdespinnerij aan de rand van Nijmegen, die de laatste jaren dienstdoet als cultuurspinnerij, een broedplaats voor kunst, cultuur en creatieve industrie. Het plan is om daar de komende weken een bordeel in te richten met de naam Vasim Rouge. Het roodverlichte gebouw zal dan opengesteld worden als een museum, waarbij de kunstenaars hun kunstwerken bedekken. Alleen als je betaalt, wordt de kunst ontbloot en kun je het werk aanschouwen. Of misschien zelfs aanraken.

Splinter: “Ridicuul dat de musea dicht zijn, maar de Ikea en de bordelen open. Die versoepelingen zijn bedacht in een ivoren toren waar ze vinden dat je in plaats van een concert bij te wonen ook thuis een cd’tje kunt opzetten.”

De kunstenaar die de hoer speelt, die zich officieel als sekswerker presenteert en verkoopt, die zich prostitueert uit protest.

Wel naar de bouwmarkt, niet naar het museum
De onevenwichtige coronaversoepelingen zeggen veel over de lage prioriteit die kunst heeft. Ook het Museum voor Niet-essentiële Kunst stelt dit aan de kaak. Een initiatief van cultureel platform We Are Public, een pop-up presentatie in de galerieruimte van Droog in Amsterdam. In naam heet het museum, maar het getoonde werk wordt geveild en er worden posters, tasjes en ­andere merchandise verkocht, zodat het initiatief de status van winkel heeft.  Te zien en te koop is het werk dat kunstenaars als Lonneke van der PalenAnnegien van DoornAlice Wong & Crys LeungDaniëlle van ArkJulian HetzelShertise Solano en Helmut Smits hebben gemaakt met koopjes uit de ‘niet-essentiële’ Primark, Action en Xenos.

Enne: reserveren is niet nodig.

Prostitueren uit protest
De kunstenaar die de hoer speelt, die zich officieel als sekswerker presenteert en verkoopt, die zich prostitueert uit protest. Ik had in 1984 niet kunnen bevroeden dat mijn antropologie-studie me nog eens van pas zou komen in mijn huidige werkzaamheden.

In de late Middeleeuwen werden toneelspelers, zangers en dansers reeds als hoeren beschouwd. En de laatdunkende houding, de minachting, het dedain ten opzichte van kunstenaars heden ten dage dwingt hen om opnieuw de hoer te spelen. Daarmee is een historisch-antropologische lijn getrokken, maar net als de hoeren zijn de kunstenaars dus wel degelijk van essentieel belang.

Quod erat demonstrandum!

Exploring Living Labs Event | 10 juni 16.00-18.00

De termen living labs, fieldlabs, innovatieve labs en ga zo maar door vliegen je om de oren. Maar wat is het nu eigenlijk en hoe zet je het in? Deze en nog veel meer vragen gaan we onderzoeken tijdens het Exploring Living Labs Event. Brabant C slaat de handen ineen met partner House of Leisure om samen met partners en geïnteresseerden te ontdekken hoe het gedachtegoed achter living labs ons kan helpen bij het oplossen van maatschappelijke vraagstukken.

Hoe? 
Het is alweer even geleden dat we elkaar de hand hebben kunnen schudden, daarom zullen we ons eerst even voorstellen en toelichten waarom wij nou dit event organiseren. Hierna maken we plaats voor onze spreker die je aan de hand meeneemt in de huidige tijdsgeest van de living sector. Vervolgens schuiven we aan voor het rondetafelgesprek waarbij we het fenomeen living labs als instrument zullen gaan ontdekken aan de hand van voorbeelden vanuit onze partners.

Programma
Het event vindt plaats op donderdag 10 juni 2021 van 16.00 tot 18.00 uur. Het concrete programma, de spreker en tafelgasten worden in aanloop naar het event bekend gemaakt.

Nieuwsgierig geworden? Aanmelden kan via deze link, hopelijk tot dan!

Waarom moet ik hierbij zijn?
Tijdens dit event gaan we ontdekken wat living labs zijn en hoe je het toepast aan de hand van concrete voorbeelden. Na dit event is een living lab voor jou geen vraagteken meer maar een krachtige tool die je mogelijkheden biedt voor unieke cross-overs en samenwerkingen en kan bijdragen aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken. Tijdens het event is er de mogelijkheid om jouw vragen te laten beantwoorden. Dit kan tijdens het event, maar ook vooraf. Meer informatie hierover ontvang je na het aanmelden.

Meer weten?
Meld je dan nu aan voor het gratis event op donderdag 10 juni 2021, 16.00-18.00 uur. Zet jezelf ook op ‘geïnteresseerd’ of ‘aanwezig’ op het Facebook Event of LinkedIn Event om de laatste updates mee te krijgen!

Online event
Het event wordt live uitgezonden vanuit ons kantoor ‘Work in Brew’ in Oisterwijk. De link om het event bij te wonen ontvang je vooraf. Toch een offlinesfeer? De eerste 200 aanmeldingen (early birds) kunnen in aanloop naar het event iets op de deurmat verwachten ;). Let op! De Early Bird Tickets zijn tot en met 2 juni 2021 23.59 uur te bestellen.


Nieuwsgierig geworden? Aanmelden kan via deze link, hopelijk tot dan!

 

Blijf op de hoogte,
meld je aan voor de nieuwsbrief